<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Wiosna w Sakenie">
<author_1="K. M.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="6">
<date="1951-06-08">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Ale nowy ustrój nie pozostawia na uboczu tej między ośnieżonymi przełęczami zagubionej wioski. Przenikają tu i rewolucjonizują archaiczny system życia nowe idee i nowe metody pracy, nowe formy własności i gospodarowania. A na ich tle rodzi się nowy obyczaj, nowe formy współżycia, odmienna postawa psychiczna ludzi wsi.
A przede wszystkim — zamiast dotychczasowego osamotnienia powstaje poczucie wspólnoty z bujnym życiem, z twórczym wysiłkiem wszystkich ludzi Związku Radzieckiego. I tak Saken włączony zostaje nie tylko formalnie, lecz pełną realnością swej odnowy i socjalistycznym uwspółcześnieniem życia — w tok i rytm postępu.
Te przemiany film obrazuje interesującym wątkiem fabularnym, biegiem wydarzeń z codziennego życia miejscowego kołchozu. Walka o nowe, udoskonalone metody pracy, warunkujące wyższe zbiory, wzbogacona została motywem, zaczerpniętym z tematyki „nauka na usługach życia”: w pobliżu wioski wznosi się wysoko „Skała Miłosierdzia”, zawierająca — jak to wykryli geolodzy — naturalne fosforyty, a więc bezcenny „pokarm” dla ubogiej górskiej gleby. Ten motyw pozwoli autorowi scenariusza ujawnić pokutujący jeszcze w nielicznych zresztą jednostkach nawyk własności prywatnej i żądzę zysków. Na tym tle rodzi się konflikt, który znajduje w filmie rozwiązanie zgodne z treścią socjalistycznej ideologii. Fosforyty idą na użytek wszystkich, dają wszystkim rolnikom w Sakenie wiosnę wielkich urodzajów i bliską perspektywę powszechnego dobrobytu.
Środowisko, w którym rozgrywają się wydarzenia, zarysowane zostało realistycznie. Akcja toczy się w atmosferze pogodnej, nacechowanej radością życia, twórczym wysiłkiem i wiarą w lepsze jutro. Bogata jest galeria typów ludzkich. Zdjęcia piękne. Aktorzy grają naturalnie, mają urodę i wdzięk. Usterki filmu polegają na zbytecznych, nielicznych zresztą dłużyznach i niedość płynnym montażu.
„Wiosna w Sakenie”, wyświetlana w kinie „Moskwa”, poprzedzona jest krótkometrażowym filmem polskiej produkcji — „Korea oskarża”. Autorem scenariusza i reżyserem jest B. Wiernik, montażystą i autorem tekstów — W. Kaźmierczak. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>